Κοίταξε ερευνητικά το κτίριο, από την πολυτελέστατη είσοδο όπου οι υπάλληλοι ντυμένοι με μια γελοία μπορντώ στολή έτρεχαν να προλάβουν τους επισκέπτες που κατέφταναν, έως την αθέατη κορυφή του κτιρίου, περνώντας την φωτισμένη πρόσοψη που μετρούσε τουλάχιστον 15 σειρές παράθυρα. Το δυσοίωνο "G" στην πρόσκληση τού προκαλούσε μια νευρικότητα, την οποία ενίσχυσαν οι καθόλου διακριτικοί μπράβοι που στεκόντουσαν εκατέρωθεν της εισόδου. Αυτή η έλλειψη διακριτικότητας και η ανέμελη επίδειξη δύναμης ήταν συνήθως γνώρισμα μιας συγκεκριμένης οικογένειας - μιας φαμίλιας. Κοίταξε και πάλι το μέιλ στο κινητό του, διαβάζοντας τις πρώτες γραμμές που απλόχερα και ξεδιάντροπα υπόσχονταν ανταμοιβές. Γέλασε, μα αποφάσισε να κάνει τη χάρη στον τυχοδιώκτη μέσα του. Σκέφτηκε για μια στιγμή πως το όνομά του πρέπει να είχε γίνει πολύ γνωστό, κι όσο ανησυχητικό κι αν ήταν αυτό, τουλάχιστον θα το εκμεταλλευόταν.
Προχώρησε αποφασιστικά προς το εσωτερικό, αγνοώντας επιδεικτικά τους άντρες της ασφάλειας. Μετά από μια μικρή παύση στη ρεσεψιόν για να προσανατολιστεί από την πολύ εξυπηρετική κονσιέρζ μπήκε στο ασανσέρ, ανταποδίδοντας τον απρόθυμο χαιρετισμό του υπαλλήλου.
"Ρετιρέ..."